• Ναταλία Ρεντίνα

Μήπως είναι ώρα να αφήσεις πράγματα πίσω;


Μήπως είναι ώρα να αφήσεις πράγματα πίσω;

Όταν η τέχνη του να μην εγκαταλείπεις τους στόχους σου ξεκινάει από τη δεξιότητα να κάνεις ακριβώς αυτό, να αφήνεις πράγματα πίσω.


«Απλά δεν μπορείς, να νικήσεις τον άνθρωπο που δεν εγκαταλείπει ποτέ.» Babe Ruth

Είναι λίγοι οι άνθρωποι που από νωρίς έχουν ανακαλύψει τι τους ενδιαφέρει στη ζωή και έχουν σχεδιάσει τον στόχο προς τον οποίο κινούνται. Όλοι εμείς οι υπόλοιποι και λιγότερο τυχεροί ψάχνουμε σε κάθε βήμα τι είναι αυτό που θέλουμε και πώς να φτάσουμε εκεί που θέλουμε, όταν τελικά φτάνουμε εκεί που θέλαμε αναρωτιόμαστε αν τελικά ήταν αυτό που όντως θέλαμε εξαρχής, και πάει λέγοντας! Κι αυτό είναι οκ!


Επίσης έχει σημασία να αναφέρουμε πως όταν μιλάμε για στόχους, μην φανταστείτε πως πρέπει να κατακτήσετε το Έβερεστ για να θεωρείται ο στόχος πραγματικός. Κάθε πρωί το να ξυπνάμε μια συγκεκριμένη ώρα είναι ένας στόχος, το να φτιάξω την τούρτα των παιδιών μου είναι ένας στόχος, το να πλύνω το αυτοκίνητο ένας άλλος στόχος. Όλα όσα κάνουμε συνειδητά αλλά πολλές φορές και ασυνείδητα είναι όλα στόχοι που έχουμε κατά μια έννοια επιλέξει για μας. Το τι κάνει τον κάθε στόχο σημαντικό ή όχι εξαρτάται από πολλούς παράγοντες με κεντρικό παρονομαστή τις προσωπικές μας προτεραιότητες.


Αυτό που δυσκολεύει τους περισσότερους από εμάς να πραγματοποιήσουμε τους στόχους μας είναι η σκληρή πραγματικότητα πως : o χρόνος δεν φτάνει για όλα! Τι θα γινόταν όμως αν μας έλεγαν πως ο χρόνος στην πραγματικότητα φτάνει και περισσεύει; Δεν είναι κάποια μαγική δύναμη, η δεξιότητα του να τα προλαβαίνουμε όλα κρύβεται στην σπουδαία ικανότητα να αφήνουμε πράγματα πίσω, να αποδεσμευόμαστε από αυτά και συνεχίζουμε με άλλα καινούρια. Παρακάτω είναι κάποιες από τις πιο συνήθεις θεματικές που καταναλώνουν τεράστια κομμάτια τις καθημερινής μας ενέργειας και που θα ήταν παραγωγικό να αφήναμε πίσω.


Μήπως είναι ώρα να αφήσεις πράγματα πίσω;


Το παρελθόν στο παρελθόν


Το να αφήσουμε το παρελθόν στο παρελθόν είναι μια κουβέντα αλλά πως το κάνουμε; Σύσσωμη η κοινότητα των επιστημών ψυχικής υγείας μας συμβουλεύει να συμφιλιωθούμε με όσα πέρασαν και να ατενίσουμε με αισιοδοξία το μέλλον. Μελέτες και πειράματα μας αποδεικνύουν πως οι αναμνήσεις μας είναι υποκειμενικές, πως ότι έγινε δεν μπορεί να αλλάξει και μας αραδιάζουν λίστες με οφέλη αν καταφέρουμε να συμφιλιωθούμε πραγματικά με τα περασμένα. Είμαι κι εγώ μια από αυτές που θα σας πω τα ίδια, οπότε ας μην τα ξαναλέω!


Το να βουτήξεις βαθιά στο παρελθόν είναι ένα μακρύ ψυχοθεραπευτικό ταξίδι και σίγουρα δεν αναφέρομαι σε αυτό σε τούτο εδώ το άρθρο. Ενώ η συμφιλίωση με το παρελθόν είναι μια δύσκολη και επίπονη διαδικασία, το να αφήνεις πράγματα πίσω το παρελθόν είναι μια δεξιότητα που μπορεί να ξεκινήσει με μικρές καθημερινές αλλαγές από αυτή τη στιγμή.


Το παρελθόν μας βαραίνει όταν συσσωρεύονται πράγματα που δεν είπαμε, δεν κάναμε ή δεν επεξεργαστήκαμε τη στιγμή που έπρεπε. Αν όμως τη στιγμή που κάτι συμβαίνει εκφράσουμε τη δυσαρέσκεια, τη διαφωνία ή την γενικότερη στάση μας απέναντι σε ένα ζήτημα, με σαφήνεια και συνειδητή στάση, τότε αυτά που θα χρειαστεί να επεξεργαστούμε στο μέλλον θα είναι σίγουρα πολύ λιγότερα. Το ίδιο ισχύει και για όλα τα όμορφα πράγματα που συμβαίνουν και προτιμάμε να τα αναπολούμε με νοσταλγία εκ των υστέρων παρά να τα ζούμε στο έπακρο τη στιγμή που συμβαίνουν.


Το να σκεφτόμαστε και να επαναμασάμε τα γεγονότα που πέρασαν καταναλώνει αθροιστικά σχεδόν τη μίση μέρα των περισσοτέρων από εμάς. Αφήστε λοιπόν το τι έγινε χθες στο χθες, όσο αυτό είναι δυνατόν, και εστιάστε στο σήμερα, άλλωστε το σήμερα είναι το παρελθόν που θα θυμάστε αύριο. Μια δοκιμή θα σας πείσει για το πόσο ξεκούραστοι θα νιώσετε από την πρώτη στιγμή που θα πείτε πραγματικά στον εαυτό σας «Ας παει και το παλιάμπελο, ότι έγινε έγινε».



Τις ζωές των άλλων στους άλλους

Πολλοί από εμάς τείνουν να ανησυχούν για το τι σκέφτηκαν, τι είπαν, τι έκαναν ή τι επέλεξαν οι άλλοι να κάνουν. Τόσο πολύ που σχεδόν μαρτυρικά φέρουμε την ευθύνη για αυτούς, ξεχνώντας πως έχουν δικά τους κίνητρα και δικούς τους υποκειμενικούς στόχους. Φυσικά το κίνητρα από πλευράς σας μπορεί να είναι πολλά και διαφορετικά, ωστόσο ανεξάρτητα από αυτά πρέπει να συμβιβαστείτε με το γεγονός πως δεν μπορούμε να ελέγξουμε, αλλά ούτε και χρειάζεται, κάτι που πράττει κάποιος άλλος.


Το ένα σενάριο είναι η εμμονική ενασχόληση με το τι γνώμη έχει ο περίγυρος για μας. Έτσι μέσα στη μέρα καταναλώνουμε τεράστια ποσά ενέργειας στο να διαβάζουμε τις σκέψεις των άλλων ή να στήνουμε φανταστικούς διαλόγους στο κεφάλι μας για το «τι μου είπε» και «τι του είπα εγώ με τη σειρά μου» ή να φτιάχνουμε όλα τα πιθανά σενάρια στο «γιατί με κοίταξε έτσι». Αφήνοντας πίσω όλη αυτή την ταλαιπωρία, μιας και δεν έχουμε πρόσβαση στο «γιατί», θα μπορούσαμε να εστιάσουμε σε πράγματα που έχουμε πρόσβαση και είναι οι δικές μας στάσεις και απόψεις περί εαυτού.


Το δεύτερο σενάριο είναι η ενασχόληση με τις πράξεις κάποιου άλλου. Γιατί κάποιος δεν έκανε αυτό που του είπαμε πως είναι το καλύτερο ή γιατί μας έκανε αυτό που μας έκανε; Μέσα στην ψυχοθεραπεία πολλοί άνθρωποι εκφράζουν σαν στόχο το να αλλάξουν τη συμπεριφορά κάποιου άλλου «Θέλω ή κόρη μου να μπει στη Νομική», «Θέλω ο σύντροφός μου να γυρίσει πίσω σε εμένα». Φυσικά οι προθέσεις είναι οι καλύτερες ωστόσο αφαιρούν από τον απέναντι το δικαίωμα να επιλέξει ο ίδιος για το εαυτό του – και εμείς με τη σειρά μας για τον εαυτό μας.


Όσο πιο γρήγορα μεταβείτε από το τι κάνουν οι άλλοι στο πως αντιδράμε εμείς σε αυτό που κάνουν οι άλλοι, τόσο περισσότερο χρόνο θα έχετε για σας, και λιγότερο πονοκέφαλο επίσης.

Μήπως είναι ώρα να αφήσεις πράγματα πίσω;


Το σωστό και το λάθος

Τρέφω για αυτές τις δύο λέξεις τη μεγαλύτερη αντιπάθεια. Απλά διαγράψτε τες από το λεξικό παρακαλώ, παγκοσμίως! Και ξάφνου όλα θα γίνουν καλύτερα!


Δραστηριότητες χωρίς νόημα

Κάποιος έλεγε πως «Αν θέλεις πραγματικά να κάνεις αυτό που αγαπάς, να είσαι έτοιμος να χαθείς για λίγο από τον κόσμο». Αυτό δεν σημαίνει να κλειστείς στο σπίτι και μέρα νύχτα να παλεύεις με δράκους αλλά περισσότερο να βρεις την ουσία σε αυτά που κάνεις. Αν για παράδειγμα είσαι έξω για φαγητό αλλά το μυαλό σου είναι σε εκείνο το άρθρο που δεν έγραψες είσαι μάλλον σε λάθος μέρος. Αν ωστόσο το λάπτοπ στο οποίο γράφεις θα είναι προσβάσιμο από Δευτέρα, τότε ξέχνα το και απόλαυσε το φαγητό σου. Ακούγεται απλό ή και απλοϊκό ωστόσο η δεξιότητα να αξιολογείς και να νοηματοδοτείς μια δραστηριότητα είναι μια σπουδαία ικανότητα που μας βοηθάει να αφήσουμε πίσω ότι δεν είναι διαχειρίσμο στο παρόν και να αξιοποιήσουμε στο έπακρον το ¨τώρα¨ ως προς τους προσωπικούς ή τους επαγγελματικούς μας στόχους.



Αποπροσανατολισμός

Το ατελείωτο σκρολάρισμα στα social media δίνει στον εγκέφαλο μια έκρηξη ντοπαμίνης που μας κάνει να αισθανόμαστε άμεσα καλύτερα. Το ζήτημα είναι πως για να αισθανόμαστε το ίδιο καλά σε βάθος χρόνου θα πρέπει να παράγουμε όλο και περισσότερη ποσότητα της συγκεκριμένης ορμόνης άρα και περισσότερο σκρολάρισμα.


Όσο περισσότερο ο καλομαθημένος μας εγκέφαλος καταναλώνει την ορμόνη της επιβράβευσης τόσο πιο πολύ αρχίζει να αποφεύγει τις άβολες και πιεστικές καταστάσεις. Αυτός είναι λοιπόν και ο λόγος που μόλις βρεθούμε μπροστά σε μια άγνωστη συνθήκη στρουθοκαμηλίζουμε στη συσκευή σαν να κρυβόμαστε. Αυτό το καταφύγιο είναι τόσο άμεσα διαθέσιμο που φτάνουμε να κρυβόμαστε εκεί ανά μισάωρο ή ακόμα συχνότερα.


Τέτοια καταφύγια ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια (social media, online σειρές, ατέλειωτα ψώνια και γενικότερη κατανάλωση) και αν μεταφέρεστε από το ένα καταφύγιο στο άλλο κάθε φορά που πρέπει να τελειώσετε εκείνη την εργασία ή να πλύνετε τα πιάτα, λυπάμαι αλλά δεν θα γίνει τελικά τίποτα από τα δύο. Περιορίστε τους αποπροσανατολισμούς σε συγκεκριμένες μέρες-ώρες που θα έχετε όρεξη για μια λαχταριστή μερίδα ντοπαμίνης και τις υπόλοιπες κάντε αυτά που τόσο πολύ αγαπάτε. Άλλωστε όταν ολοκληρώνουμε κάποια εργασία έχει κι εκεί δωράκι για τον τεμπέλη εγκέφαλο.

Μήπως είναι ώρα να αφήσεις πράγματα πίσω;


Αυτές και άλλες τόσες είναι οι τεχνικές για να βρούμε περισσότερο χρόνο και ενέργεια για μας και τους πραγματικούς μας στόχους. Όσο πιο πολύ προχωράμε στο να αποδεσμευόμαστε από πράγματα αχρείαστα στο παρόν τόσο περισσότερος χώρος θα υπάρχει για νέες ιδέες και νέα σχέδια. Φυσικά το να αφήσεις πράγματα πίσω και να εστιάσεις την προσοχή σου στο εδώ-και-τώρα δεν είναι μια απόφαση που λαμβάνει χώρα από τη μια μέρα στην άλλη και σίγουρα δεν είναι μια εύκολη υπόθεση. Ωστόσο με αναγνώριση και εξάσκηση θα δούμε την ποιότητα της σκέψης και την ευεξίας μας να αυξάνεται, τα επίπεδα του άγχους να πέφτουν και το κάθε τι πραγματικά σημαντικό να παίρνει την εξέχουσα θέση που αξίζει.


Η πιο σημαντική παραδοχή έγκειται στο γεγονός πως δεν μπορούμε και δεν χρειάζεται να τα προλάβουμε όλα. Δεν χρειάζεται να είμαστε παντοδύναμοι ούτε και αλώβητοι. Χρειάζεται μόνο να καταναλώνουμε το χρόνο μας σε αυτά που πραγματικά αξίζουν για μας και όλα τα υπόλοιπα να τα αφήνουμε πίσω με αποδοχή και γλυκιά ανάμνηση.



#ψυχολογία #ψυχοθεραπεία #στόχοι #πρόγραμμα